“We gingen nog verder: want ook al zijn we 2 autonome scholen met aparte directies, we delen wel hetzelfde terrein en werken met dezelfde leerlingen. Verbinding maakt ons allebei sterker. We installeerden een wekelijks directieoverleg waarin we uitzoeken hoe we elkaar kunnen versterken of ontlasten."
In de context van diversiteit en armoede, waarbij we in contact komen met veel talen en culturen, kunnen leraren en ouders veel leren van elkaar als ze elkaars expertise erkennen en benutten.” “Ons onderwijs is vaak gericht op dé leerling (in wording) en heeft soms, weliswaar onbedoeld, te weinig aandacht voor het gezin waarin kinderen opgroeien.
Koetjes en kalfjes Een luchtige conversatie tussendoor maakt de ‘serieuzere’ gesprekken over leerplandoelstellingen en leerlingendossiers lichter verteerbaar. Maak dus tijd voor elkaar, besef dat je collega ook een privéleven heeft en vraag er af en toe eens naar.
Net zoals je ook de begeleiding van je leerlingen zou scaffolden.” “Begeleid de ontwikkeling van dat zelfregulerend leren ook. Modelleren is dan heel sterk: als mentor of parallelcollega het goede voorbeeld geven.
En bepalen we of we remediërend of preventief werken.“ Astrid Leclercq: "Geen vaste niveaugroepjes, geen afgelijnde verschillen tussen sterke en minder sterke leerlingen: onze kleuters stellen zich daar geen vragen bij. Net zoals ze al die taalverschillen doodnormaal vinden.
De leraar moet zich daarvan bewust zijn en een veilige omgeving creëren waar alle leerlingen de kans krijgt om op open vragen te antwoorden.” “Via video-onderzoek merken we ook dat kansrijke kinderen heel vaak de interactie in de klas initiëren terwijl kinderen die nog volop Nederlands aan het leren zijn soms schroom hebben om dat te doen.
Zorg dat je hen motiveert en lok veel interactie uit.Ondersteun dat verhaal of die taak visueel, bijvoorbeeld met verhaalprenten en/of handpoppen.Voer echte, open gesprekken. Dat verhoogt de participatiemogelijkheden van de kinderen en draagt bij aan een positieve relatie tussen jou en de kleuters.Hanteer een open houding tegenover thuistaal.
Els Claes, algemeen directeur KS Diest: “Vooral over strategische kwesties kan en wil je niet alleen beslissen: kiezen we voor een fusie met een andere school? Beperken we ons leerlingenaantal? Welke richtingen organiseren we? Die knopen hakken we samen door. Maar je wil je ook positief gesteund voelen in je dagelijks beleid, waar je je handen vol mee hebt.”